نوشتن عادتی که نباید ترکش می کردم

قصد کردم نه هر روز اما تا آنجا که شد پیوسته مجدد بنویسم، عمومی، خصوصی و رمزدار … چطور این عادت خوب ترک من شد نمی دانم، اما این که اصلا ترکش کار درستی نبوده را خوب می دانم. اینطور آدم مثل نرم افزاری است که از ترمینال ران شده باشد و هیچ فایل لوگ هم نداشته باشد. آخرش هم چیزی از کیفیت و چند و چون اجراش نمی فهمیم. شاید اشتباه فکر کنیم درست اجرا شده یا بالعکس.

تو زندگی خودم زیاد شده نفهمیدم بردم یا باختم. فقط متوجه شدم مرحله جدیدی شروع شده است بدون این که بدونم از مرحله قبل موفق بیرون آمدم یا شکست خورده ام. چقدر بد است که آدم از حال خودش غافل باشد.

ارسال نظر

اولین نظر را ثبت کنید!

اطلاع رسانی
avatar
wpDiscuz